als je gaat trouwen krijg je een vrijgezellen feest, dat hoort er nou eenmaal bij zullen we maar zeggen. maar zoals dat nou eenmaal bij míj gaat, gaat alles anders.
toen wij in januari aan mijn kant vertelde dat we gingen trouwen werd gelijk het vrijgezellenfeest van mijn aanstaande besproken. ik vond dit niet echt leuk. niet omdat ik hem geen feestje gun, meer omdat ik zoiets heb van; jullie zijn mijn familie, hoor ik dan geen feestje te krijgen?! schijnbaar niet dus. van mijn vriendinnen hoef ik ook niets te verwachten. niet omdat ze dat niet zouden willen maar het is geen echte vrienden groep. ze wonen verspreid door het land en veel kennen elkaar helemaal niet. ik heb gewoon veel "losse" vriendinnen. toen we in juni met vrouwenweekend waren, met de dames van mijn aanstaande schoonfamilie, zat ik over dit feit te zeuren. ik wil ook een vrijgezellen feest!
de dames kwamen met het idee zelf een vrijgezellen feest voor me te organiseren. ik helemaal blij. de datum werd vastgezet hoera! 20 september zou de dag zijn! maandag belde mijn schoonmoeder. een van de dames moest die vrijdag voor t feest naar het ziekenhuis, of we het konden verschuiven naar de week erop? "nou dan is mijn getuige jarig dus eigenlijk niet" dan maar de vrijdag. ik was er niet blij mee, maar goed. ik weet al precies wat we gaan doen dus ik met vriendlief in overleg. de verjaardag werd afgezegt, maar ze kan dan natuurlijk niet mee...
alles weer opnieuw aan de dames doorgegeven en gelijk een nieuw iets voorgesteld, een thema avond, bij een partycentrum in de buurt. mijn schoonmoeder die alles regeld vond het een goed idee. weer alles afgebeld. gisteren weer telefoon.
het word toch de vrijdag, dat kwam iedereen beter uit en de thema-avond was te duur, er moesten tenslotte ook nog nieuwe kleren voor de trouwerij worden gekocht.
ik heb t helemaal gehad, van mij hoeft het al niet meer, we gaan nu wokken, iets waar ik helemaal niets aan vind...
ik vraag me steeds meer af, is het niet de bedoeling dat de bruid het ook leuk vind?
